Block Blast Puzzle Mania

ანალიზის ავტორი: AppCompare

ჩემი მთავარი შთაბეჭდილება ასეთია: Block Blast Puzzle Mania სწრაფად გასაგები ბლოკ-თავსატეხია, რომლის საინტერესო ნაწილი მხოლოდ ფიგურის ცარიელ տեղას მორგება არ არის — კარგი შედეგისთვის დაფის მომავალ მდგომარეობაზეც უნდა იფიქრო. ეკრანზე ბლოკების განთავსებაა მთავარი საქმე: უნდა იპოვო ადგილი, სადაც ფორმა სივრცეს შეავსებს და რიგის ან სვეტის გასუფთავებაში დაგეხმარება. მე მომწონს ეს პირდაპირი მიდგომა, რადგან თამაში გრძელი ინსტრუქციის კითხვას არ გაძალებს და სწრაფად გადაგყავს მოქმედებაზე.

ეს უფასო თავსატეხი განსაკუთრებით კარგად ერგება მოკლე შესვენებებს. რიგში დგომისას, მგზავრობის დროს ან საღამოს, როცა რთული თამაშისთვის ენერგია აღარ გაქვს, რამდენიმე სვლის გაკეთება შეგიძლია და შემდეგ უბრალოდ შეწყვიტო. სიმარტივის უკან მაინც მუდმივი არჩევანი იმალება: ახლავე გაასუფთავო სივრცე თუ მომდევნო, უფრო მოუხერხებელი ფორმებისთვის ადგილი დაიტოვო. სწორედ ამ მცირე, მაგრამ რეალური გადაწყვეტილებების გამო მგონია, რომ თამაში უბრალო დროის გასაყვანზე მეტია.

როგორ ქმნის ვიზუალური ენა თამაშის ხასიათს

ჩემი შთაბეჭდილებით, აქ ვიზუალური მხარე მექანიკას ემსახურება და ყურადღებას არ ფანტავს. ბლოკებზე დაკვირვება მარტივია, ამიტომ მოთამაშე სწრაფად ამჩნევს თავისუფალ უჯრებს, შესაძლო ხაზებს და იმ ადგილებს, სადაც შემდეგი ფიგურა შეიძლება პრობლემად იქცეს. ასეთი სისუფთავე ბლოკ-თავსატეხისთვის მნიშვნელოვანია: თუ ფერები, ფორმები ან დეკორაციები ზედმეტად ხმაურიანი იქნებოდა, გადაწყვეტილების მიღება დამღლელი გახდებოდა.

თამაშის გარემო უფრო აბსტრაქტულ დაფას ჰგავს, ვიდრე ცალკე სამყაროს პერსონაჟებითა და სიუჟეტით. ეს ნაკლი არ არის, თუ სწორედ სწრაფი ლოგიკური გამოწვევა გინდა. სამაგიეროდ, თუ თავსატეხისგან ამბავს, პერსონაჟების განვითარებას ან მუდმივად ცვალებად გარემოს ელოდები, აქ ასეთი მოტივაცია ვერ დაგხვდება. მისი „სამყარო“ თვითონ დაფაა, ხოლო პროგრესი იმაში ჩანს, რამდენად დიდხანს შეძლებ სივრცის მართვას.

დაფის აღქმისას ერთი პრაქტიკული ჩვევა დამეხმარა: თითოეული ახალი ფიგურის დანახვისთანავე მის ამჟამინდელ ადგილს კი არ ვეძებ, არამედ ჯერ ვათვალიერებ, რომელი ხაზის გასუფთავება შეიძლება ამ სვლით. შემდეგ ვამოწმებ, ხომ არ ვკეტავ დიდ, მოუხერხებელ კუთხეს. ეს პატარა ცვლილება თამაშს შემთხვევითი ჩაწყობისგან უფრო გააზრებულ თავსატეხად აქცევს.

ყველაზე მნიშვნელოვანია სივრცის მომავლისთვის შენარჩუნება. პატარა ფიგურის უბრალოდ თავისუფალ ადგილას ჩასმა ხშირად სასიამოვნოდ გამოიყურება, მაგრამ შეიძლება დაფის შუა ნაწილი დაგიხშოს. ამიტომ მე ვცდილობ, დიდი ფორმებისთვის რამდენიმე ღია ზონა შევინარჩუნო. ეს განსაკუთრებით სასარგებლოა მაშინ, როცა ზედიზედ რამდენიმე არათანაბარი ბლოკი მოდის და სწრაფი გადაწყვეტილება შეცდომისკენ გიბიძგებს.

ფერები, ფორმები და ყურადღების მართვა

ბლოკ-თავსატეხის ვიზუალური ენა მაშინ არის წარმატებული, როცა მოთამაშე ფორმას ერთიანად აღიქვამს და არა უჯრების ცალკე დათვლით. აქ სწორედ ეს მიდგომა მუშაობს: თვალით სწრაფად აფასებ, სად შეიძლება ფიგურის ჩასმა და სად დარჩება უსარგებლო სიცარიელე. ჩემი გამოცდილებით, თამაშის ტემპი ამ სიმარტივით იგებს, რადგან გადაწყვეტილება ინტუიციასა და სივრცით აზროვნებას შორის მოძრაობს.

არჩევამდე წაკითხვა ღირს

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

ამავე დროს, ასეთი მინიმალისტური დაფა შეცდომებს უფრო თვალსაჩინოს ხდის. თუ ცუდად დაგეგმე ადგილი, შედეგი მალევე ჩანს და უკან დახევის შესაძლებლობაზე დაყრდნობა არ ღირს. ეს შეიძლება უხერხული იყოს მოთამაშისთვის, რომელსაც შეცდომისთვის მკაცრი შედეგები არ მოსწონს. მე ამას სამართლიან კომპრომისად ვხედავ: წესები ადვილია, მაგრამ დაფის მართვა ავტომატური არ ხდება.

ხმა და სვლის რიტმი

ამ თამაშის განწყობა პირველ რიგში სვლის რიტმიდან მოდის. აქ არ გჭირდება მუდმივი სირბილი, რთული ბრძანებების დამახსოვრება ან სწრაფი რეაქციის გამოცდა. თითოეული ბლოკი გაძლევს მცირე პაუზას, რომ ფორმა შეაფასო, ხოლო შემდეგი სვლა ისევ შენს არჩევანზეა დამოკიდებული. ამიტომ თამაში შეიძლება ერთდროულად დამამშვიდებელიც იყოს და დაძაბულიც: დასაწყისში სივრცეს მშვიდად აწყობ, ბოლოს კი ყოველი თავისუფალი ადგილი მნიშვნელობას იძენს.

ხმის მხრივ მე ასეთ თამაშში ზომიერებას ვაფასებ. ბლოკის დაყენებასა და ხაზის გასუფთავებასთან დაკავშირებული უკუკავშირი უნდა გრძნობინებდეს, რომ სვლა შესრულდა, მაგრამ არ უნდა გადაფაროს თავად თავსატეხი. თუ ტელეფონს ჩუმ რეჟიმში იყენებ, თამაშის მთავარი ღირებულება მაინც არ ქრება, რადგან გადაწყვეტილებები ვიზუალურად იკითხება და აუდიოზე დამოკიდებული არ არის.

რიტმის საინტერესო ნაწილი ისაა, რომ თამაში არ გიბიძგებს ყველა სვლაზე ერთნაირი სიჩქარით იმოქმედო. მარტივი განთავსება შეიძლება თითქმის ავტომატურად გააკეთო, მაგრამ დაფის შევსებისას ტემპის შენელება უფრო გონივრულია. მე ხშირად სწორედ ამ ეტაპზე ვიღებ დამატებით რამდენიმე წამს: ვადარებ შესაძლო ადგილებს და ვარჩევ არა ყველაზე ლამაზ, არამედ ყველაზე მოქნილ განთავსებას.

ეს მიდგომა განასხვავებს მას სწრაფი არკადული თამაშებისგან. იქ სიამოვნება ხშირად რეაქციის სისწრაფეშია, აქ კი — მოთმინებაში. თუ გინდა თამაში, რომელიც ხელის სწრაფ მოძრაობასა და მუდმივ ვიზუალურ ქაოსს ეფუძნება, სხვა კატეგორია უკეთ დაგაკმაყოფილებს. თუ გინდა მოკლე, მაგრამ აზრიანი პაუზა, ეს რიტმი ბევრად უფრო შესაფერისია.

როდის მუშაობს ნელი ტემპი და როდის გაღიზიანებს

ყოველდღიურ სცენარში ეს თამაში განსაკუთრებით მოსახერხებელია მაშინ, როცა ყურადღება ნაწილობრივ სხვაგანაც გაქვს. მაგალითად, მგზავრობისას შეიძლება ერთი სვლა გააკეთო, ტელეფონი გადადო და შემდეგ ისევ დაფას დაუბრუნდე. თუმცა ნახევრად ჩართული ყურადღება ყოველთვის კარგი იდეა არ არის: თუ დაფა უკვე გადატვირთულია, ერთმა დაუფიქრებელმა განთავსებამ შეიძლება მთელი პოზიცია გააუარესოს.

ამიტომ მე მას სრულად „ფონურ“ თამაშს ვერ დავარქმევ. დასაწყისში შეიძლება პარალელურად სხვა საქმესაც აკეთებდე, მაგრამ რთულ მომენტებში თამაში რეალურ კონცენტრაციას ითხოვს. სწორედ ეს ქმნის მის კარგ ბალანსს: ის მარტივი გასართობია, თუმცა იმდენად არა, რომ გადაწყვეტილებებს მნიშვნელობა საერთოდ დაეკარგოს.

მოკლე სესიები და ყურადღების მართვა

ჩემთვის კარგი ყოველდღიური გამოყენებაა მოკლე შესვენება, როცა გონების გადართვა მინდა, მაგრამ ახალ დიდ თამაშში ჩაძირვა არ მსურს. მაგალითად, სამუშაოს ან სწავლის შემდეგ, სანამ სხვა საქმეს დავუბრუნდები, რამდენიმე სვლა შეიძლება საკმარისი იყოს. ამ დროს სასარგებლოა წინასწარ გადაწყვიტო, რომ თამაშს მხოლოდ მცირე პაუზისთვის ხსნი: დაფის რთულ მდგომარეობაში გადასვლა ხშირად გიბიძგებს, „კიდევ ერთი სვლა“ გააკეთო.

მგზავრობისას კიდევ ერთი პრაქტიკული განსხვავებაა: თუ გარემო ხმაურიანია ან ყურადღება ხშირად გეფანტება, ეს თავსატეხი მაინც გასაგები რჩება, რადგან გადაწყვეტილებები ეკრანზე ჩანს. მაგრამ როცა გაჩერებაზე, გადასვლაზე ან სხვა მნიშვნელოვან რამეზე უნდა კონცენტრირდე, სესიის შეწყვეტა სჯობს. თამაში მშვიდია, თუმცა დაფის მდგომარეობის დამახსოვრება და ფიგურების შედარება მაინც ყურადღებას მოითხოვს.

მისი ოფლაინ გამოყენება განსაკუთრებით მოსახერხებელია კავშირის სუსტ ადგილას ან მაშინ, როცა ინტერნეტის გარეშე დროის გატარება გინდა. ეს არ ნიშნავს, რომ თამაშის ყველა შესაძლო ფუნქცია ერთნაირად ხელმისაწვდომი იქნება ნებისმიერ პირობებში; მე ამ უპირატესობას უფრო მარტივად ვაფასებ: ძირითადი თავსატეხის გასახსნელად მუდმივ კავშირზე დაყრდნობა საჭირო არ არის. მოგზაურობისთვის ეს პრაქტიკული მიზეზია და არა უბრალოდ სარეკლამო სიტყვა.

მექანიკა, დაგეგმვა და რეალური არჩევანი

თამაშის ძირითადი მექანიკა ნაცნობია, მაგრამ მისი ღირებულება იმაშია, როგორ აერთიანებს რამდენიმე პატარა გადაწყვეტილებას. ერთი ფიგურა შეიძლება ერთ ხაზს ასუფთავებდეს, სივრცეს ხსნიდეს ან მომდევნო სვლებისთვის უკეთეს ფორმას ქმნიდეს. ამიტომ ქულაზე ფიქრი მხოლოდ მიმდინარე განთავსებით არ უნდა შემოიფარგლოს. ხშირად უკეთესი არჩევანია ისეთი სვლა, რომელიც ახლავე ნაკლებად შთამბეჭდავია, მაგრამ დაფას უფრო მოქნილს ტოვებს.

ჩემი ერთ-ერთი პრაქტიკული წესი ასეთია: არ აავსო ყველა კუთხე მხოლოდ იმიტომ, რომ ამ მომენტში ცარიელია. კუთხე შეიძლება კარგი ადგილი იყოს დიდი ფორმისთვის, მაგრამ თუ მას პატარა ბლოკით ჩაკეტავ, შემდეგ დიდი ფიგურის გამოყენება გაგიჭირდება. მეორე მხრივ, ცენტრის მთლიანად დატოვებაც არასწორია, რადგან ხაზის გასუფთავება ხშირად იქმნება. საუკეთესო შედეგი ამ ორ უკიდურესობას შორის ბალანსს მოითხოვს.

კიდევ ერთი სასარგებლო ჩვევა არის სვლების თანმიმდევრობის წინასწარ შემოწმება. თუ ერთდროულად რამდენიმე ფიგურა გაქვს დასალაგებელი, ნუ ჩასვამ პირველივე შესაძლო ადგილას. ჯერ წარმოიდგინე, რომელი მათგანი შეიძლება ყველაზე რთულად მოთავსდეს, და მისთვის შეინარჩუნე შესაფერისი სივრცე. ეს მარტივი პრინციპი განსაკუთრებით გეხმარება მაშინ, როცა ფიგურები ერთმანეთისგან განსხვავებულ ზომასა და ფორმას ქმნიან.

აქ შემთხვევითობის განცდაც არსებობს, რადგან ყოველთვის ვერ მიიღებ იდეალურ კომბინაციას. სწორედ ამიტომ არ ღირს ერთი კონკრეტული გეგმის ჯიუტად შესრულება. კარგი მოთამაშე თითოეულ ახალ ბლოკს წინა გეგმის გაგრძელებად კი არ აღიქვამს, არამედ ახალ პირობად. მე ამ მოქნილობას თამაშის ერთ-ერთ ძლიერ მხარედ ვთვლი, რადგან ის მხოლოდ წინასწარ შედგენილ შაბლონს არ გაბარებს.

როგორ გამოვიყენებდი მას სხვადასხვა სიტუაციაში

თუ გინდა ტვინის მსუბუქი ვარჯიში, შეგიძლია საკუთარ თავს კონკრეტული მიზანი დაუსახო: შეინარჩუნო რაც შეიძლება მეტი ღია სივრცე, თავიდან აიცილო იზოლირებული სიცარიელეები ან რამდენიმე სვლა წინ იფიქრო. ასეთი პატარა წესები ჩვეულებრივ თამაშს უფრო საინტერესო სავარჯიშოდ აქცევს ისე, რომ დამატებითი რეჟიმების არსებობაზე დაყრდნობა არ დაგჭირდეს.

ოჯახურ გარემოში ის შეიძლება კარგი არჩევანი იყოს იმ ადამიანებისთვის, ვისაც რთული კონტროლები აშინებს. ასაკობრივი ნიშანი 3+ მიუთითებს, რომ შინაარსი პატარა ასაკისთვისაც არის შეფასებული, თუმცა უმცროს ბავშვს მაინც შეიძლება დასჭირდეს უფროსის დახმარება სივრცითი დაგეგმვის გაგებაში. მე მას უფრო მშვიდ, ერთმოთამაშიან თავსატეხად აღვიქვამ, ვიდრე კონკურენტულ თამაშად, სადაც სხვებთან შედარებაა მთავარი.

თუ ჩვეულებრივ სიტყვების თამაშებს თამაშობ, ეს გამოცდილება განსხვავებული ტიპის ყურადღებას მოითხოვს. აქ ლექსიკა და ცოდნა არ გჭირდება; მთავარია ფორმების აღქმა, სივრცის განაწილება და მოთმინება. კლასიკურ სუდოკუსთან შედარებით ნაკლებია მკაცრი ლოგიკური წესი, ხოლო ტეტრისის მსგავს თამაშებთან შედარებით ნაკლებია დროის წნეხი. ამიტომ ის კარგი შუალედია მათთვის, ვისაც ორივე მიმართულებისგან რაღაც მოსწონს, მაგრამ არც ერთის სრული ინტენსივობა არ სურს.

ვისთვის არის საუკეთესო და ვის შეიძლება არ მოერგოს

ჩემი აზრით, ეს თამაში ყველაზე მეტად მოუხდება ადამიანს, რომელსაც მოსწონს თვალით სივრცის შეფასება და მცირე, მკაფიო ამოცანების ამოხსნა. ის კარგია მათთვისაც, ვინც თამაშის დაწყებისას წესების შესწავლაზე დროს არ ხარჯავს და ურჩევნია პირველი სვლიდანვე თავად მიხვდეს, რა მუშაობს. თუ ტელეფონში ისეთი თავსატეხი გჭირდება, რომელსაც რამდენიმე წუთით გახსნი და მარტივად დაუბრუნდები, ეს ფორმატი ბუნებრივად ერგება ამ ჩვევას.

სხვა არჩევანი სჯობს, եթե თავსატეხისთვის აუცილებელად გჭირდება հստակ պատմական նպատակ, օրակարգով բացվող დონეები ან მეგობრებთან პირდაპირი შეჯიბრი. აქ მოტივაცია დაფის მართვასა და საკუთარ გადაწყვეტილებებშია, არა სიუჟეტურ ჯილდოში ან მოწინააღმდეგის დამარცხებაში. ასევე, თუ არ მოგწონს დაფაზე დაგროვილი შეცდომების შედეგებთან ცხოვრება, ამ თამაშის სტაბილური, მაგრამ მკაცრი სივრცითი გამოწვევა შეიძლება უფრო დამღლელი აღმოჩნდეს, ვიდრე დამამშვიდებელი.

სუდოკუ და სიტყვების თავსატეხები უფრო მკაფიო წესებითა და პასუხის შემოწმებით კმაყოფილებას იძლევა; სწრაფი ბლოკ-არკადები კი ტემპსა და რეაქციას უსვამს ხაზს. ამ თამაშის ადგილი მათ შორისაა: ფორმები უნდა მოარგო, მაგრამ მუდმივი დროის ზეწოლა არ გმართავს. ამ განსხვავების ცოდნა დაგეხმარება სწორად აირჩიო — თუ გინდა ნელი სივრცითი დაგეგმვა, ეს ვარიანტი ლოგიკურია; თუ გინდა სწრაფი სტიმული ან მკაცრად განსაზღვრული თავსატეხი, ალტერნატივა უკეთ დაგაკმაყოფილებს.

უფასო მოდელი და ის, რასაც ყურადღება უნდა მიაქციო

თამაში უფასოდ იტვირთება, რაც პირველი ცდისთვის მოსახერხებელია. თუმცა შიდა შესყიდვები თითოეულ ნივთზე 5,00 ₾-დან 29,00 ₾-მდე მერყეობს. მე გირჩევდი, თავიდან საერთოდ არ იჩქარო გადახდა: ჯერ შეაფასე, რამდენად გსიამოვნებს ძირითადი მექანიკა და რამდენად ხშირად ბრუნდები თამაშში. ბლოკების სწორად განთავსების სწავლა თავისთავად საკმარისი უნდა იყოს იმის გასაგებად, გჭირდება თუ არა დამატებითი ნივთი.

ეს მოდელი შეიძლება მისაღები იყოს მოთამაშისთვის, რომელსაც ზოგჯერ დამატებითი კომფორტის გამოყენება სურს, მაგრამ ნაკლებად მოეწონება ადამიანს, ვინც სრულად ერთჯერად, უცვლელ გამოცდილებას ეძებს. ჩემი აზრით, საუკეთესო მიდგომაა თამაშის ძირითადი ნაწილი დამოუკიდებლად მოსინჯო და მხოლოდ ამის შემდეგ გადაწყვიტო, აქვს თუ არა შენთვის ღირებულება რომელიმე შიდა შენაძენს.

ტექნიკური მხრივ, მიმდინარე ვერსია 1.3.1 მუშაობს მოწყობილობებზე, რომლებსაც მინიმუმ Android 7.1 აქვთ. ეს ნიშნავს, რომ თამაში მხოლოდ უახლესი ტელეფონებისთვის არ არის განკუთვნილი. ინსტალაციამდე მაინც ღირს საკუთარი მოწყობილობის სისტემური ვერსიის შემოწმება, განსაკუთრებით თუ ძველ ტელეფონს იყენებ. თამაშის ოფლაინ გამოყენების შესაძლებლობა კი მას ინტერნეტის გარეშე გასართობად მოსახერხებელს ხდის, მაგალითად თვითმფრინავში ან სუსტი კავშირის ადგილას.

დეველოპერი Bibotaა, ხოლო თამაშის საშუალო შეფასება 4,3-ს აღწევს დაახლოებით 8,6 ათასი შეფასებიდან; ინსტალაციები მილიონს აჭარბებს. ამ მაჩვენებლებს ხარისხის საბოლოო მტკიცებულებად არ მივიჩნევ, მაგრამ ისინი მიანიშნებს, რომ მარტივი, სივრცითი თავსატეხის იდეა ბევრ მოთამაშესთვის გასაგები აღმოჩნდა. შეფასებების რაოდენობა და მომხმარებელთა დაწერილი მიმოხილვების რაოდენობა ერთი და იგივე არ არის, ამიტომ მხოლოდ ვარსკვლავებით თამაშის ყველა მხარის შეფასება არ ღირს.

საბოლოო შთაბეჭდილება და ვის ვურჩევდი

Bibota აქ არ ცდილობს ბლოკ-თავსატეხის ზედმეტად გადატვირთვას. თამაშის ხასიათი იქმნება მარტივი ვიზუალური ენით, ზომიერი რიტმით და ისეთი მექანიკით, რომელიც სწრაფად ისწავლება, მაგრამ სრულად არასოდეს ხდება ავტომატური. ჩემი აზრით, სწორედ ეს თანხვედრა აძლევს მას მშვიდ, თუმცა ჩასათრევ განწყობას.

მე მას ვურჩევდი მათ, ვისაც სურს უფასო, ოფლაინ, მოკლე სესიებად სათამაშო თავსატეხი, სადაც წარმატება სწრაფ რეაქციაზე მეტად სივრცის მართვაზეა დამოკიდებული. ასევე კარგი არჩევანია მათთვის, ვინც სიტყვების თამაშებით დაიღალა, მაგრამ რთული სტრატეგიული თამაშისთვის მზად არ არის. დაწყებამდე კი სასარგებლოა იმის ცოდნა, რომ ეს თამაში უფრო დაფის მდგომარეობის მართვაზეა აგებული, ვიდრე გარე ჯილდოების ან მუდმივი სიახლეების მოლოდინზე.

მეორე მხრივ, გამოტოვება ჯობს, თუ შენთვის აუცილებელია სიუჟეტი, მუდმივად ცვალებადი გარემო, ძლიერი კონკურენტული რეჟიმი ან ყოველი სვლის მკაფიო პროგრესიის სისტემა. აქ მთავარი სიამოვნება თვითონ დაფის გადარჩენაა და არა ახალი სამყაროს აღმოჩენა. შიდა შესყიდვებიც შეიძლება გამაღიზიანებელი აღმოჩნდეს მათთვის, ვისაც უფასო თამაშში დამატებითი ნივთების შეთავაზება არ მოსწონს.

საბოლოოდ, Block Blast Puzzle Mania ჩემთვის არის ყოველდღიური თამაში, რომელიც მარტივად იწყება, მაგრამ საკმარის სივრცეს ტოვებს გააზრებული გადაწყვეტილებებისთვის. მისი საუკეთესო მხარე ისაა, რომ ყოველი სვლა პატარა თავსატეხად რჩება და დაფის გაწმენდა მხოლოდ იღბალზე არ არის დამოკიდებული. თუ მშვიდი, სივრცითი ლოგიკა გიზიდავს, მე მის მოსინჯვას გირჩევდი — ოღონდ ყურადღება მიაქციე არა მხოლოდ ხაზების გასუფთავებას, არამედ იმასაც, რა ადგილს ტოვებ შემდეგი ფიგურებისთვის.